Geplaatst op: 12 april 2007

De Dierenvriendenclub zou zich toch, uit diervriendelijke overwegingen, moeten realiseren dat het ruimen van de meeuw de minst droefheid verwekkende oplossing is.

Ten eerste, daar zijn de slachthuizen en de jacht als moreel geaccepteerde beeïndigingen van een dierenleven door de mens.

Tweedens, wat doen de meeuwen zelf, indien men ze gadeslaat in hun duinterritoor? Elkaar zonodig afmaken, indien men hun verblijf te na komt. Doodslag is in de meeuwenvisie normaal - en dat de stadsbewoners eenzelfde soort territoordrift hebben, is evengoed natuurlijk; het motief om de meeuw uit te bannen is, dat territoor leefbaar te houden. Wat doet men anders met ratten en muizen?

Derdens - andere tegen de meeuw gerichte maatregelen zijn, bij nadenken, in het geheel niet zo diervriendelijk. Men stelle zich de verslagenheid voor bij een meeuwenpaar dat, eindeloos broedend op een stel door de brandweer tersluiks ingewisselde namaak-eieren, tot de conclusie komt dat het niets is geworden. Dat kan voor de vogels nog heel traumatisch uitwerken. Het traumatiseren van een deel van de meeuwenpopulatie, dat is toch een heel slechte zaak? Hoeveel gekrijs zou dat ook wel niet veroorzaken?

De dierenpartij moet zich eens wat beter indenken in het wezen van het dier en zich ook bezinnen op klassifikaties, op een rijtje als: ratten, muizen, meeuwen, enzovoorts. Of wil men terug naar de Middeleeuwen, toen met lastige dieren heuse processen werden gevoerd?

- Jan Kees van Rijn.

Door: Jan Kees van Rijn

reacties (1)

reageer op dit bericht

naam:		Uw e-mailadres wordt slechts gebruikt ter verificatie en wordt dus niet op de website getoond.
e-mail:
reactie: