Geplaatst op: 11 september 2006

"Elke vogel is welkom in Leiden, maar bij de zilvermeeuw zet ik toch vraagtekens", vertelt stadsbioloog Frits van der Sluis van de gemeente Leiden.
Het grootste probleem is de geluidsoverlast. "Bij alles wat in hun ogen gevaar oplevert voor de kuikens, slaan ze alarm. Als er eenmaal een paartje begint met krijsen, volgt de rest van de meeuwenkolonie." Dat sommige Leidenaren last hebben van die oorverdovende kakofonie, begrijpt Van der Sluis heel goed. "Zeker als dat 's nachts boven je slaapkamerraam gebeurt."

De zeemeeuw was altijd al aanwezig in steden op zoek naar voedsel, maar werd in Leiden voor het eerst in 1988 broedend aangetroffen. De vogels waren verhuisd vanuit de duinen waar een groeiende populatie vossen hun eieren opvrat. De vogels bouwden vooral nesten op daken, dakkapellen en in goten. De gemeente probeerde de overlast terug te dringen door de eieren in de nesten te vervangen door stenen eieren, zodat er geen kuikens kwamen die door de ouders beschermd moesten worden. Omdat er steeds meer nesten kwamen, was het op een gegeven moment niet meer te doen om deze allemaal te traceren en is de gemeente hier mee gestopt.

De laatste tijd is geëxperimenteerd met draden en prikkers die op de daken worden geplaatst, zodat de vogels er geen nest kunnen bouwen. Dat lijkt te helpen, maar er zijn simpelweg te veel daken in de stad om ze allemaal af te zetten. "Mensen die klagen over een schreeuwende meeuw boven het dakraam geven we nu wel het advies om zelf een draad te spannen", aldus de stadsbioloog.

Volgens Van der Sluis zijn rigoreuze maatregelen, zoals het afschieten van de vogels geen oplossing. "In Denemarken en Duitsland is dat geprobeerd. Daar schoten ze ongeveer 20.000 vogels per jaar af, maar dat gaf de overlevende beesten juist weer een grotere overlevingskans, omdat er meer eten beschikbaar was. De populatie bleef gewoon gelijk."

Leiden wil nu samen met andere gemeenten die last hebben van de meeuw, een onderzoeksvraag samenstellen en deze bij een universiteit uitzetten. De klachten over meeuwen die mensen en dieren aanvallen en koekjes uit de handjes van kinderen stelen, vindt Van der Sluis overigens niet erg geloofwaardig. "Een meeuw zal om zijn jongen te beschermen wel schijnaanvallen uitvoeren, dat is imponeergedrag, maar zal nooit mens of dier direct aanvallen." Ook de verhalen over meeuwen die in vogelvlucht toastjes van tafel afpikken, gelooft hij niet. "In een tuin is veel te weinig ruimte om te kunnen manoeuvreren. Op veerboten zie je het wel eens dat ze brood uit de hand pakken, maar dat is een grote open ruimte en bovendien aangeleerd."

(Bron: ANP)

reacties (1)

reageer op dit bericht

naam:		Uw e-mailadres wordt slechts gebruikt ter verificatie en wordt dus niet op de website getoond.
e-mail:
reactie: